Wat je hierboven ziet, zijn 2 goede keuzes die allebei later een slechte keuze mogelijk maakt. Zo kan oranje bijvoorbeeld kiezen om veel mozzarella op zijn pizza te doen, maar kan die vervolgens geen andere kazen nemen omdat de pizza dan te vettig wordt. Terwijl paars die minder vettige mozzarella neemt, dat probleem helemaal niet heeft. Daarom zie je paars wel door een rode regio gaan, want die bestaat voor hem niet. Dat is hoe ik leren voor mij zie. Iedereen denkt anders; wat goed werkt voor de een, werkt slecht voor de ander. Niet omdat zij het niet kunnen, maar omdat zij anders zijn of andere keuzes hebben gemaakt. Mijn doel als leraar is om erachter te komen hoe jij werkt en hoe we dat beter kunnen maken. Niet doe mij maar na of dat werkt niet, maar meedenken en de verschillen zoeken tussen mij en jou. Niemand wil iets slechts, dus waarom gaat het dan toch fout? Waar kijk je naar? Waar pas jij voor op? Ik ga ervan uit dat je met een goeie reden bezig bent, alleen dat je sommige dingen niet wist. Dus aanvullen en zo min mogelijk veranderen.

Leren gebeurt op jezelf

Door zelf op pad te gaan en nieuwe dingen te proberen leer je het beste. Falen hoort er dan niet alleen bij, dat is het proces van leren. Niks van leraar herhalen of doe dit na. De enige echte manier om te leren is door het zelf te doen. Je leert te zoeken naar wat ging er mis? Hoe zoek ik dan naar een manier om dat te verbeteren? Hoe pas ik dit dan toe? Aangezien je bij schermen heel snel hebt begrepen hoe je iemand blokkeert, is de kunst om er dan voorbij zien te komen. Waar de tegenstander dan weer iets op bedenkt. Je krijgt dus al heel snel een soort onderzoeksrace. Leer jij sneller? Kun je bij elke nieuwe techniek snel snappen wat er gebeurt? Dan kan een tegenstander zich nog zo goed voorbereiden, je leert hem er dan simpelweg uit. Sta je al voor op een onderzoek dan moet de tegenstander dit eerst inhalen of jou forceren dit achter te laten. Zon onderzoek kan van alles zijn, overname van aanvallen tot wijsmaken van je tegenstander. Bij dat laatste kun je bijvoorbeeld: je tegenstander overtuigen telkens dat je knie beweegt, val je aan, om het dan plots niet meer te doen en direct aan te vallen. Zo creëer je verrassing terwijl ze voor je neus staan. Voor de tegenstander is het een mysterie wat er gebeurt. Waarom word ik nu plots aangevallen?? Dit klinkt misschien heel simpel nu je het plan weet van de aanvaller. Voor de tegenstander is dit er niet en hangt het compleet af van zichzelf. Die moet maar net weten dat zijn vertrouwen van veiligheid of wanneer de aanval komt afhangt van de knie. Dit proces moet je leren, tijdens een wedstrijd valt de last (voor een groot deel) op je eigen schouders. Daarbij is dit toch wat je wil leren?